Skip to content

MiFID II – Derde landen beleid | Tijdschrift voor Financieel Recht

12 December 2015

​Onder het huidige regime van MiFID2 is markttoegang voor beleggingsondernemingen uit derde landen(met andere woorden: beleggingsondernemingen gevestigd buiten de EER) het wetgevingsterrein van iedere afzonderlijke lidstaat. In afwezigheid van een Europese regeling hebben lidstaten voortgebouwd op al bestaande en sterk uiteenlopende nationale regelingen.3

Dit heeft tot gevolg dat een beleggings- onderneming uit een derde land die wil toetreden tot de Europese markt aan een verscheidenheid van afzonderlijke nationale vereisten moet voldoen om in alle lidstaten beleggingsdiensten- of activiteiten aan te kunnen bieden. Bij de herziening van MiFID heeft de Europese wetgever besloten dat deze frag- mentatie ongewenst is. In MiFID II4/MiFIR is daarom een gemeenschappelijk regelgevend kader opgeno- men om de nationale regelingen te harmoniseren, zekerheid te verschaffen en een gelijke behandeling te garanderen voor beleggingsondernemingen uit derde landen die toegang wensen tot de Europese Unie.5 In dit artikel worden de gevolgen van MiFID II/MiFIR voor het huidige Nederlandse derde landen beleid toegelicht. Hiertoe zetten wij allereerst het huidige Nederlandse derde landen beleid uiteen (paragraaf 1). Vervolgens lichten wij in paragraaf 2 toe hoe de regeling onder MiFID II/MiFIR luidt. In paragraaf 3 geven wij enkele observaties met betrekking tot de gevolgen voor de Nederlandse situatie. Wij sluitenaf met een conclusie in paragraaf 4.

Read MiFID II Derde landen beleid >>